Ik breng uren door in het tuincentrum

In gesprek met schilderes Nadine Bradshaw

Marloe van der Schrier | Foto: Fleur Panhuijzen

Op een tafel in de ruimte liggen kwasten en ligt verf, er staan werken in alle fases van het proces: een doek met een schets, voor de helft geverfd of een schilderij dat al af is. Het is het atelier van kunstenares Nadine Bradshaw (1988) in de culturele broedplaats DCR aan het De Constant Rebecqueplein in Den Haag. Bij haar bureau staan heel véél potten met groen; want naast portretten schildert ze het liefst planten.

Drieënhalf jaar geleden kwam Bradshaw vanuit Canada naar Nederland. Ze stapte uit de trein, zag het landschap, de fietsen, de mensen, en besloot om te blijven. “Dit land past beter bij me”, zegt ze nu. “Hier hoef je niet bang te zijn voor onzekerheid en kun je je focussen op kunst.”

"Ik probeer in mijn werk steeds vast te leggen wat me raakt"

Middle of nowwhere

“Ik kom oorspronkelijk uit een heel klein dorpje, gelegen op de Canadese prairies, in the middle of nowhere. Ik was in mijn jeugd altijd aan het tekenen, maar ik had nog nooit een kunstenaar gezien, afgezien van wat ambachtslieden in mijn geboortedorp. Toen ik ging studeren in Vancouver, veertig uur verwijderd van mijn ouders, kwam ik in aanraking met de kunstfaculteit die daar was. Tot dan toe had ik geen idee dat ‘kunstenaar zijn’ mogelijk was.”

Kleur

“Als ik een interessante kleurcombinatie zie, bij een persoon of een plant, wil ik daar iets mee doen en wil ik spelen met de kleuren. Ik wil de kleuren die ik zie met mijn ogen, uit mijn kwast tot leven brengen. Ik vraag of ik foto’s mag maken van de personen en ga aan de slag. Ik probeer verschillende kleuren en kleurcombinaties, vooral pasteltinten.
“Met een schets zorg ik dat de verhoudingen goed zijn. Ik háát dat gedeelte, maar ik wil later niet meer over die verhoudingen hoeven na te denken en me alleen maar bezighouden met de kleuren. Ik probeer in mijn werk steeds vast te leggen wat me raakt.”

"Ik wil de kleuren die ik zie met mijn ogen, uit mijn kwast tot leven brengen."

Interieur

“Mijn schilderijen horen aan de muur bij mensen thuis, in een interieur, niet aan een lege witte muur. Ik zie mijn schilderijen daarom graag zoals ze bij Lasas & Loekov in de winkel hangen: in de juiste context. Ik wil graag dat mijn werk deel uit maakt van een omgeving. Het geeft me inspiratie om te zien hoe mijn schilderijen samengaan met meubels.”

Planten

“Ik breng uren door in het tuincentrum. Ik hou er echt van om door een tuincentrum te struinen en op zoek te gaan naar mooie planten. Het liefste ga ik hardlopen en stop ik halverwege bij zo’n plek. Het nadeel is alleen dat ik dan ook weer terug moet en geen planten mee naar huis kan nemen.
“Ik houd vooral van planten met veel bladeren, die zijn trendy. Al zie ik nu wel een verschuiving plaatsvinden in mijn interesse: bloemen zijn óók cool. Ik voel een verandering en ik zie die verandering ook om me heen. Waardoor dat komt weet ik niet, maar ik weet wel dat mijn smaak verandert, alleen maar door midden in de wereld te staan.”

“Mijn schilderijen horen aan de muur bij mensen thuis, in een interieur, niet aan een lege witte muur."